Priču o Jugoslaviji Andrija Čolak gradi i vodi držeći se dosledno istorijske hronologije -- od rađanja ideje do njenog sloma. Ali istorijske činjenice su u ovoj knjizi samo kontekst u kome se, kroz naizgled sporedna zbivanja, osvetljava pozadina i objašnjavaju uzroci. To je upravo ono što daje draž čitanju i drži čitaočevu pažnju, izazivajući osećaj otkrivanja novih detalja za koje nije znao.

Čitaoci će, između ostalog, moći da se upoznaju sa malo poznatim detaljima -- o stvaranju Jugoslavije; o Vukovom i Grašaninovom „velikosrpstvu“; o zajedničkom jeziku bez imena; o tvrdnjama da su Hrvati katolički Srbi, odnosno da su Srbi pravoslavni Hrvati; o neostvarenoj abdikaciji kralja Petra Prvog; o atentatu na regenta Aleksandra na Vidovdan 1921; o stradanju Nikole Pašića zbog mahinacija njegovog sina; o nemom svedoku skupštinskog atentata; o „prefinjenosti“ kneza Pavla i „seljaštvu“ Vladka Mačeka; o ushićenju i zabludama Milutina Milankovića, Ivana Meštrovića i Miloša Crnjanskog; o tome kako je Pavelićeva NDH postala kraljevina; o Jugoslaviji po meri komunista; o ženidbi kralja Petra Drugog i sukobu kraljeve tašte i patrijarha; o ulozi fudbala u Tršćanskoj krizi; o podeli Jugoslavije u režiji Udbe; o Titovoj „mekoj“ diktaturi; o srpskom unitarizmu, slovenačkom konfederalizmu i „hrvatskoj šutnji“; o pravom karakteru studentskog bunta; o Memorandumu SANU; o stvarnoj i lažnoj opoziciji; o naoružanom narodu; o nepomirljivom sukobu nacionalnih elita; o reviziji istorije...

Ova knjiga je jedna od onih koja se čita u “jednom dahu”, koja drži pažnju čitaoca do poslednje stranice, jer je autor vešt pisac, što pokazuju i njegove dosad objavljene knjige. Njegov stil je koncizan i precizan, on ume da zagolica čitaoca, vodeći ga kroz priču do granice senzacionalizma, ali nikada ne prelazeći tu granicu. Posebna vrednost knjige su fotografije koje nisu puka ilustracija, već prate svaku priču, a mnoge su nepoznate široj javnosti.