Dhulka falastiin, buuro xanaf leh iyo geed saytuun ah, wiil adhijir ah oo is-hoosaysiiya ayaa caan ku noqday. Kataaraddiisii baa ka dhawaajisay, tuulo walbana magaciisu wuu caan baxay. Halkaa waxaa degganayd amiirad qurux badan, Miikaal, oo ahayd ina Boqor Saa'uul, oo quruxdeedu waxay joojin kartaa qorraxda duhurkii, oo markii Daa'uud indhaha ku dhuftay iyada, qalbigiisu aad buu uga sarreeyay gabay kasta oo uu weligii qaadi jiray. Laakiin boqorka xaasidnimadiisii ayaa u gubatay sida dab duurka oo kale ah. Wuxuu daawaday dadku oo Daa'uud ku ammaanaya geesinimo iyo badbaado, dagaallo badan oo guulo ah ka dib, iyadoo baqdin ay qalbigiisa ku dhacday inuu carshigiisa ku waayo wiilka. Waxa uu u diray wiilka dagaalka dagaalka— dhulalka Afrika ee aan marti loo ahayn—dhammaan shirqoollada lagu doonayo in lagu arko isaga oo la dilay. Gawaarida sunta ah, biraha qarsoon, howlgallada dilaaga ah: ma jiro qorshe aan la tijaabin. Dhibaato kasta, Daa'uud wuxuu ku dhegay hal xiddig oo hagaya—ballankii iyo jacaylkii Miikaal. Waxaa la caleemo saaray wiilkii boqorku soddogga u ahaa iyo taliyaha kun dagaalyahan, wuxuuna u ekaa mid nolol wanaagsan ku socda. Haddana giraangiraha hantida ayaa si degdeg ah u jeestay. Eedayn, khiyaamo, iyo xan madaw ayaa wax walba ka xayuubiyay. Goor barqo ah, ayuu soo toosay isagoo sharci-darro ah, oo ay ugaarsanayaan askartii uu mar hoggaamin jiray. Magaca iyo jacaylka laga xayuubiyay, dunidii Daa'uud ayaa burburtay. Miikaal - jacaylkiisii ugu horreeyay uguna qumman - ayaa isaga ka go'ay, oo culeyskii murugada ayaa isaga u horseeday rajo-beel. Markii ay rajadu u ekayd wax xusuus ah, ayuu la soo cararay buuro qoxooti ah oo buurta Yahuudiya ah. Isaga dabadiis waxaa ka kacay onkod Boqor Saa'uul eryantiisii aan naxariista lahayn, oo hortiisana waxaa yiil cidla lamadegaan ah oo aan la hubin. Sidaas ayuu ku bilaabay halyeygii boqorka sharci-darrada ahaa: sheeko jacayl iyo daacadnimo, naxariis iyo aargoosi, iyo rumaysad nin keliya oo xataa haddii dibad joogga, qalbi jaban uu heli karo heestiisa.