در کوچهپسکوچههای تعلیم و تربیت

روایتهایی از فنون تدریس در لابهلای دیدارهای آموزشی

در جهانی که آموزش گاه به آماری خشک و بیروح تقلیل یافته است، «در کوچهپسکوچههای تعلیم و تربیت» تلاشی است برای بازگرداندن معنا، احساس و اندیشه به قلب آموزش.
این کتاب نه صرفاً گزارشی از بازدیدهای آموزشی، بلکه سفری است به درون کلاسها، ذهنها و دلهای معلمانی که در سکوت و صبوری، آینده را میسازند.

نویسنده – که سالها راهبر آموزشی در مدارس دور و نزدیک بوده است – با نگاهی روایی و در عین حال پژوهشی، از تجربههای میدانی خود در روستاها و شهرهای کوچک ایران میگوید؛ از دانشآموزانی که با کمترین امکانات، اما با نوری در چشمانشان، در مسیر یادگیری قدم میزنند.
روایتها، ترکیبیاند از تأمل و تجربه؛ از فلسفهی آموزش تا لحظههای زیستهی کلاس درس، از دغدغهی معلم تا امیدهای کوچک اما ژرفِ کودکان.

این کتاب نهتنها برای معلمان و مدیران آموزشی، بلکه برای هر انسانی است که به دنبال فهم عمیقتری از چگونگی یاد دادن و یاد گرفتن است؛ برای آنان که باور دارند آموزش، پیش از آنکه در کتابها باشد، در «نگاه»، «رفتار» و «گفتوگو» معنا مییابد.

در هر روایت، نویسنده ما را به تفکر دعوت میکند:
آیا آموزش، بازتعریف انسان نیست؟
آیا رسالت معلم، تنها تدریس است یا ساختن جهانی انسانیتر؟

«در کوچهپسکوچههای تعلیم و تربیت» کتابی است دربارهی زیستنِ آموزش — نه فقط آموزش دادن.