რას ნიშნავს ჩვენთვის შეხვედრა? აქ, ამ საერთო სივრცეში ერთდროულად ყოფნას? თუ
იმას, როცა ერთმანეთს ვხედავთ ან ერთმანეთის ხმა გვესმის? რამდენად ვხვდები მე
შენს ჩემებურ ინტერპრეტაციას, შენ კი ჩემს შენებურ ინტერპრეტაციას? თუ, უბრალოდ
ანარეკლი ხვდება ანარეკლს სარკეების დერეფეანში? ასეთ შემთხვევაში, აქვს კი
საერთოდ აზრი შეხვედრაზე, ან კონტაქტზე, ან სიყვარულზე საუბარს? ნუთუ ნარცისები
მართლები არიან და, ჩვენც, ნარცისივით მხოლოდ საკუთარი ანარეკლი გვიყვარდება?
გეშტალტ თეორიასა და პრაქტიკაში ამ კითხვებზე პასუხი მოცემულ სტატიაში
შეგიძლიათ იხილოთ.