Książka została napisana potoczystym, choć chwilami „zacinającym się” językiem, którego mogłaby użyć osoba zagubiona społecznie. Jest to przedstawienie fikcyjnych sylwetek pięćdziesięciu osób, zakwalifikowanych przez medycynę tradycyjną jako osoby niezdolne do społecznego funkcjonowania, ale nadal egzystujących. Przypadki osób zaburzonych psychicznie zostały wykreowane na podstawie zdefiniowanych „chorób” psychicznych, które to „choroby” jednak nie zostały ani razu wymienione z nazwy.