03:00 bir saat değil.
Kendinle baş başa kaldığın yerdir.
Bu metin bir hikâye anlatmaz.
Bir hayat öğretmez.
Kimseyi iyileştirme iddiası taşımaz.
Bu metin;
güçlü görünmenin yorduğu,
kendi koyduğu hedeflerin altında ezilen,
başkalarının beklentileriyle kendi sessizliğini karıştıran
bir insanın iç monoloğudur.
Toplumun “daha fazlası olmalısın” sesiyle
kendi içindeki “yetmiyorum” duygusunun
aynı bedende çarpıştığı yerde yazılmıştır.
Bu bir başarı hikâyesi değildir.
Bir çöküş de değildir.
Bu metin,
karanlığı yenmeden,
ışığı seçmeden,
ikisiyle birlikte yaşamayı öğrenmenin anlatısıdır.
Yavaş okunur.
Sessiz okunur.
Kendine denk gelen yerlerde durulur.
