Beylem, ruhunun derinliklerinde içsel bir savaş veriyordu. Ama bu korkunç gecenin hayatında açtığı yaraları nasıl iğleştirebileceğini bilmiyordu. Yaşadığı kâbustan çok, “Neden ben? Neden bu acıları çekmek zorundayım?” diye düşünüyordu. Yabız’ın gözü dönmüş hali, ona yaptığı zulüm, her şey beyninde tekrar tekrar canlanıyordu. İçi kime kusacağını bilemediği kin ve nefretle doluyordu ama elinden bir şey gelmiyordu.