کتاب «سپهر بابا کجایی؟ اثر علیرضا خالو کاکایی (ع. طارق)، روایتی تکاندهنده و سوررئال از سرگذشت واقعی کسانی است که در قیام سراسری دی ۱۴۰۴ ایران با فرمان علی خامنهای و تیربارهای پاسداران او در خیابانها کشتار شدند. این مجموعه داستان با نثری که میان ادبیات داستانی و شهود شاعرانه در نوسان است، به بازخوانیِ دردهایی میپردازد که در حافظهی جغرافیایی یک ملت حک شدهاند؛ از راهروهای منجمد کهریزک و جستوجوی بیامانِ پدری به دنبال پسرش، سپهر، تا خیابانهایی که در آنها زمان به شکلی نمادین در یک بطری آب منجمد میشود.در این اثر، اشیاء و عناصر طبیعت زبان میگشایند:دیوارهایی که فریادهای قدیمی را در خود ذخیره کردهاند.کاورهای سیاهی که در پایان به کبوترانِ گواهدهنده تبدیل میشوند.و خونی که نه لکهای بر زمین، بلکه بذری برای روییدنِ حقیقت در دلِ تاریخ است.نویسنده با ظرافتی روشنفکرانه، مفاهیمی چون «حق حضور»، «متهمان مادرزاد» و «عاشقترین زندگان» را به چالش میکشد و نشان میدهد که چگونه قدرت میتواند به پستوی خانهها هجوم ببرد، اما هرگز قادر نخواهد بود نوری را که از «یقینِ قلبها» میتابد، خاموش کند.این کتاب، نه تنها یک اثر ادبی، بلکه وصیتنامهی حافظهی جمعی ماست؛ دعوتی است به ندیدنِ یک تراژدی هولناک و شنیدنِ طنینِ گامهایی که بر آسفالتِ سردِ دیماه، راهی به سوی سپیدهدم گشودند