Ζούμε σε μια παράδοξη εποχή. Από τη μία πλευρά, διαθέτουμε επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις χωρίς προηγούμενο, από την άλλη, η καθημερινή μας εμπειρία χαρακτηρίζεται από διάχυτο άγχος, μοναξιά, χρόνιο στρες, κρίση νοήματος. Ξέρουμε να μετράμε το άπειρα μικρό και το άπειρα μεγάλο, αλλά δυσκολευόμαστε να απαντήσουμε στις πιο προσωπικές ερωτήσεις: γιατί υποφέρω; Τι νόημα έχει η ζωή μου; Είναι δυνατόν να θεραπευτούμε σε βαθύτερο επίπεδο από την απλή εξαφάνιση των συμπτωμάτων;
Αυτό το βιβλίο γεννήθηκε ακριβώς από αυτό το ρήγμα: από τη μία πλευρά μια υπερ-εξειδικευμένη γνώση, από την άλλη ένα κατακερματισμένο ανθρώπινο ον, που αναζητά συνδέσεις. Στον επιστημονικό τομέα, το επίθετο «κβαντικό» έχει πλέον εισέλθει στην κοινή γλώσσα, συχνά με επιφανειακό ή μαγικό τρόπο. Εδώ θα δοκιμάσουμε έναν άλλο δρόμο: να χρησιμοποιήσουμε ό,τι γνωρίζουμε – και ό,τι ειλικρινά δεν γνωρίζουμε – για την κβαντική φυσική ως κλειδί για να ξανασκεφτούμε την οπτική μας για το μυαλό, το σώμα και τον κόσμο, χωρίς να εγκαταλείψουμε ούτε την αυστηρότητα ούτε την εσωτερική βάθος.
Η «κβαντική συνειδητότητα» δεν είναι ένα σλόγκαν, ούτε μια θαυματουργή φόρμουλα. Είναι μια έκφραση που θα χρησιμοποιήσουμε ως κεντρικό θέμα για να υποδείξουμε μια ιδιαίτερη ποιότητα της ματιάς: τη συνειδητότητα ως ικανότητα να παρατηρούμε τον κόσμο, να παρατηρούμε τον εαυτό μας και να δίνουμε νόημα στα πράγματα. Το επίθετο «κβαντική» είναι μια αναφορά σε μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αναχθεί σε ξεχωριστά κομμάτια, αλλά αποτελείται από σχέσεις, πιθανότητες, αόρατες διασυνδέσεις.
Η κβαντική φυσική, με την αυστηρή γλώσσα της, δεν μιλάει για θεραπεία ούτε για προσωπική ανάπτυξη. Ωστόσο, θέτοντας σε κρίση την αντίληψη του κόσμου ως μηχανή αποτελούμενη από ανεξάρτητα γρανάζια, ανοίγει το χώρο για μια νέα εικόνα του εαυτού μας: όχι ως μεμονωμένα άτομα, αλλά ως κόμβοι ενός ευρύτερου δικτύου σχέσεων, σε συνεχή ανταλλαγή ενέργειας και πληροφοριών με το περιβάλλον, με τους άλλους, με τον κόσμο.
Αυτό το κείμενο απευθύνεται σε αναγνώστες που δεν ικανοποιούνται ούτε με τον αναγωγισμό («είμαστε μόνο χημεία») ούτε με αόριστους πνευματισμούς που υπόσχονται άμεσα θαύματα. Μπορεί να ενδιαφέρει όσους εργάζονται στον ψυχολογικό, εκπαιδευτικό, ιατρικό ή πνευματικό τομέα ( ) και αισθάνονται την ανάγκη για ένα ευρύτερο και πιο ολοκληρωμένο πλαίσιο, αλλά και όσους βιώνουν μια σωματική ή ψυχική ασθένεια, ένα πένθος, μια υπαρξιακή κρίση και αισθάνονται ότι η τεχνική διάσταση της θεραπείας δεν αρκεί.
Το πρώτο μέρος του βιβλίου (κεφάλαια 2-8) προτείνει μια διαδρομή που ξεκινά από τον ορισμό της κβαντικής συνειδητότητας, περνά από τα βασικά στοιχεία της κβαντικής φυσικής για μη ειδικούς και καταλήγει στη διατύπωση μιας «κοσμολογίας της συνείδησης»: μιας οπτικής στην οποία το μυαλό, το σώμα και το σύμπαν δεν είναι ξένοι μεταξύ τους, αλλά διαφορετικές πτυχές μιας ενιαίας ζωντανής διαδικασίας.
Στη συνέχεια, το βιβλίο προτείνει μια βαθύτερη κατανόηση των διαδικασιών θεραπείας. Στα κεφάλαια 9-11 θα διερευνήσουμε με ποιο τρόπο η συζήτηση για την κβαντική συνειδητότητα μπορεί να φωτίσει τις διαδικασίες θεραπείας, χωρίς να υποκύπτει σε μη ρεαλιστικές υποσχέσεις. Τα κεφάλαια 10 και 11 προσφέρουν μια συγκεκριμένη γέφυρα μεταξύ οράματος και πρακτικής.
Θα δούμε τη διαφορά μεταξύ θεραπείας και ίασης: η πρώτη ως σύνολο τεχνικών και παρεμβάσεων, η δεύτερη ως ευρύτερη διαδικασία ολοκλήρωσης, νόημα, εσωτερική ευθυγράμμιση.
Το κεφάλαιο 14 προτείνει καθημερινές πρακτικές για την ενσωμάτωση της νέας οπτικής μέσω απλών και προοδευτικών ασκήσεων: πρακτικές παρουσίας στην αναπνοή και στο σώμα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε λίγα λεπτά. τρόπους για να παρατηρούμε τις σκέψεις ως νοητικά γεγονότα και όχι ως απόλυτες αλήθειες. τεχνικές για την καλλιέργεια καταστάσεων συνοχής καρδιάς-νου, συνδεδεμένες με συναισθήματα όπως ευγνωμοσύνη και εκτίμηση. εργαλεία για μια πιο συνειδητή επικοινωνία στις σχέσεις. μικρά τελετουργικά και δημιουργικοί χώροι που βοηθούν να διατηρηθεί ζωντανή, στην καθημερινότητα, η επαφή με μια ευρύτερη διάσταση νοήματος.
Εδώ το πλεονέκτημα για τον αναγνώστη είναι πολύ συγκεκριμένο: να διαθέτει ένα «κιτ πρακτικών» που δεν απαιτεί την ένταξη σε συγκεκριμένες σχολές και μπορεί να προσαρμοστεί στη ζωή του, όποια και αν είναι αυτή.
