Yaşam mı, bırak çekip gitsin ölümün bacasından.
Dumandan şehirleri düşlercesine uzaklarda gözlerim.
Bakışlarım dalgın, ruhumda yiğitlik mertebesi.
Sessiz bir dünyaydı, bizimkisi.
Ele geçen onca savaştan sonra.
Bırakıp giden penceresiz yağmurlar.
Kapıdan içeri giren suratsız Azrail.
Seni mi yakalayacak, yoksa beni mi?
Söylesene martılar denizi bıçaklar mı?
Ya da şahinler ağaçları testereler mi?
Hangi biçimdeyiz, hangi kafesindeyiz şarkıların.
Kudret Alkan
