Anlamlar kendini yakıyor bilmecelerde. Kendi kendime bir yerlere varmak ister gibiyim. Ama nerede olduğumu, ya da hangi şizofren tohumun içinde cebelleştiğimi bilmeden yol alıyorum. Belli ki, bir yerlere varmak istiyorum. Aslında başlangıcım da, sonum da dipsizlik. Şarkılar bile bana küskün. Gerçekten oldukça yorgunum. Artık şiirlerim bile azarlıyor beni. Ölü bir adamın sanatkar kafasında ay ışığını kovalayan bir akıl tutulması içinde mektuplarımı yazmaya çalışıyorum. Bu yüzden sözcüklerimin yarısından fazlası karanlık.
Önemli olan kalbini okuyabilmektir.
Önemli olan Yaradan’a kalbinle tutunabilmektir.
Kalbini okursan hayatı yazabilir,
Duygu ve düşüncelerini gerçekleştirebilirsin.
Kudret Alkan
