Judith is een toneelstuk dat in 1840 is geschreven door de Duitse toneelschrijver Friedrich Hebbel.
Het stuk, gecomponeerd in Hamburg, was de eerste tragedie van Hebbel. Het jaar daarop werd het opgevoerd in Hamburg en Berlijn, wat de Duitse dichter in heel Duitsland bekend maakte.
Gebaseerd op het deuterocanonieke Boek van Judith, presenteert Hebbel's aanpassing een heldin die de grenzen van de juiste vrouwelijkheid overschrijdt, zoals gedefinieerd door zijn 19e-eeuwse opvoeding. Door de politieke plot van het bijbelverhaal te veranderen in een psychologisch onderzoek, investeert hij Judith in een seksualiteit en schoonheid die fataal blijken te zijn voor de mannen om haar heen: ze wordt op haar huwelijksnacht als maagd achtergelaten omdat haar schoonheid (of zo meent ze) haar weergeeft Echtgenoot Manasses impotent, en in de tent van Holofernes oefent ze onbewust haar onderdrukte seksuele verlangen uit, waardoor Holofernes haar verkracht zodat ze hem vervolgens kan onthoofden. 'Holofernes is een voorbode van de vrouwonvriendelijke ideologie van het fin-de-siècle', en hoewel Judith zich verzet tegen de traditionele vrouwelijke rol die haar wordt gegeven, kan ze de beperkingen niet overstijgen.