„w translacji do bieli” to tomik poezji koncentrującej się przede wszystkim wokół postaci jej autorki. To autobiograficzne zapisy wspomnień, spisane poetyckim językiem refleksje i ubrane w słowa obrazy, które warto byłoby zachować na przyszłość. Eksplorowane są w nim przestrzenie miast, jak i terenów rozciągających się pomiędzy nimi. Podejmowane tematy często są niezwiązane, jednak ich wspólnym mianownikiem zawsze pozostaje specyficzny dystans, z którym poetka wydaje się je podejmować.