Ze is zwanger zonder van bil te zijn gegaan. Iemand heeft haar voorgelogen over de bloemetjes en de bijtjes.
Ontvoerd worden door aliens is zo slecht nog niet, vooral omdat Jess daardoor dicht bij een zekere knappe genezer kan zijn. Ze denkt dat hij meer geïnteresseerd is in zijn tests en haar genetische code dan in haar als vrouw, totdat een hete ontmoeting bewijst hoe erg ze het mis had.
Wanneer Laarn wordt weggeroepen naar het slagveld, krijgt ze een behandeling van de geautomatiseerde systemen in zijn lab. Op knoppen van buitenaardse technologie rammen? Geen goed idee. Nu is ze zwanger zonder ook maar een vleugje actie tussen de lakens.
Wat erger is, er loopt een stel fanatiekelingen los in het paleis die haar en haar baby proberen te vermoorden…
Plicht of verlangen. Hij kan niet beide hebben...
Laarns littekens markeren zijn rang als de beste genezer in het rijk, maar Jessica, de prachtige menselijke vrouw in wie hij geïnteresseerd is, wil er niet eens naar kijken. Hij wil haar, maar zijn plicht ligt bij het redden van zijn volk.
Totdat alles verandert. Een verloren DNA-streng in de menselijke code, verborgen in Jess' genetische materiaal, zou een geneesmiddel kunnen betekenen. Zij is de sleutel tot de toekomst van de lathar, en de zijne.
Tussen een zwangerschap, paringstekens en een fanaticus die de vrouw van wie hij houdt wil vermoorden, kan Laarn afstandelijk genoeg blijven om zijn plicht te doen… of zal hij toegeven aan emotie en zijn hart redden?
